Allah yolunda savaşıp öldürülmeyi, sonra yine savaşıp öldürülmeyi isterdim.

Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Allah, kendi yolunda (savaşa) çıkan kimseye -onu (evinden) yalnızca benim yolumda cihad, bana iman ve peygamberlerimi tasdik çıkarmışsa- kefil olmuştur: 'Onu cennete koymam ya da elde ettiği sevap veya ganimetle birlikte çıktığı evine döndürmem, benim üzerime borçtur.' Muhammed'in canı elinde olana yemin ederim ki Allah yolunda alınan her yara, kıyamet günü alındığı andaki hâliyle gelir; rengi kan rengi, kokusu misk kokusudur. Muhammed'in canı elinde olana yemin ederim ki Müslümanlara ağır gelmeseydi, Allah yolunda savaşa çıkan hiçbir seriyyenin ardında asla oturup kalmazdım. Fakat onları (binek üzerine) bindirecek imkân bulamıyorum, onlar da (benimle gelecek) imkân bulamıyorlar ve benden geri kalmak onlara ağır geliyor. Muhammed'in canı elinde olana yemin ederim ki Allah yolunda savaşıp öldürülmeyi, sonra yine savaşıp öldürülmeyi, sonra yine savaşıp öldürülmeyi isterdim.”