Nu'mân b. Beşîr (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:
Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) minberinin yanındaydım. Bir adam: “Müslüman olduktan sonra hacılara su vermekten başka bir amel işlemesem de umurumda değil” dedi. Bir başkası: “Müslüman olduktan sonra Mescid-i Harâm'ı imar etmekten başka bir amel işlemesem de umurumda değil” dedi. Bir başkası da: “Allah yolunda cihad, sizin söylediklerinizden daha faziletlidir” dedi. Ömer onları azarladı ve şöyle dedi: “Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) minberinin yanında seslerinizi yükseltmeyin.” O gün cuma günüydü. “Fakat cuma namazını kıldığımda (yanına) girer, ihtilaf ettiğiniz şey hakkında kendisinden fetva isterim.” Bunun üzerine Allah Azze ve Celle şu âyeti sonuna kadar indirdi: “Hacılara su vermeyi ve Mescid-i Harâm'ı imar etmeyi, Allah'a ve âhiret gününe iman eden kimse(nin ameli) gibi mi tuttunuz?” (Tevbe 9/19)
Sahîh-i Müslim 1879a, Kitap 33, Hadis 167