Enes b. Mâlik, teyzesi Ümmü Harâm'dan (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:
Bir gün Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) bize geldi ve yanımızda öğle uykusuna yattı. Sonra gülerek uyandı. “Anam babam sana feda olsun, seni güldüren nedir, ey Allah'ın Resûlü?” dedim. Şöyle buyurdu: “Ümmetimden bir topluluk bana gösterildi; tahtlar üzerindeki hükümdarlar gibi denizin sırtına binecekler.” “Allah'a dua et de beni onlardan kılsın” dedim. “Sen onlardansın” buyurdu. (Ümmü Harâm) dedi ki: Sonra yine uyudu ve yine gülerek uyandı. Ona sordum; önceki sözünün aynısını söyledi. “Allah'a dua et de beni onlardan kılsın” dedim. “Sen ilklerdensin” buyurdu.
(Enes) dedi ki: Daha sonra onunla Ubâde b. es-Sâmit evlendi. Denizde gazaya çıktı ve onu da beraberinde götürdü. (Dönüşte karaya) geldiğinde ona bir katır yaklaştırıldı; ona bindi, katır onu yere düşürdü ve boynu kırıldı.
Sahîh-i Müslim 1912b, Kitap 33, Hadis 230