Kıyamet ancak yaratılmışların en kötüleri üzerine kopacaktır.

Abdurrahman b. Şümâse el-Mehrî şöyle rivayet etti:

Mesleme b. Muhalled'in yanındaydım; yanında Abdullah b. Amr b. el-Âs da vardı. Abdullah şöyle dedi: “Kıyamet ancak yaratılmışların en kötüleri üzerine kopacaktır. Onlar cahiliye ehlinden de kötüdür. Allah'tan bir şey için dua etmezler ki Allah onu kendilerine geri çevirmesin.” Onlar bu konuşma üzereyken Ukbe b. Âmir çıkageldi. Mesleme ona: “Ey Ukbe! Abdullah'ın ne dediğini dinle” dedi. Ukbe şöyle dedi: “O daha iyi bilir. Bana gelince, ben Resûlullah'ı (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyururken işittim: ‘Ümmetimden bir topluluk Allah'ın emri üzere savaşmaya, düşmanlarına galip gelmeye devam edecektir. Kendilerine muhalefet edenler onlara zarar veremez. Kıyamet onlara gelinceye kadar onlar bu hal üzere olacaklardır.’” Bunun üzerine Abdullah şöyle dedi: “Evet. Sonra Allah, misk kokusu gibi kokan, dokunuşu ipek dokunuşu gibi olan bir rüzgâr gönderir; kalbinde bir tane ağırlığınca iman bulunan hiçbir kimseyi bırakmaz, mutlaka canını alır. Sonra insanların en kötüleri kalır; kıyamet de onların üzerine kopar.”