Ümmetin hakkında biz seni razı edeceğiz, seni üzmeyeceğiz.

Abdullah b. Amr b. el-Âs (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:

Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem), aziz ve celil olan Allah'ın İbrâhîm hakkındaki şu sözünü okudu: “Rabbim! Onlar (putlar) insanlardan birçoğunu saptırdılar. Artık kim bana uyarsa o bendendir...” (İbrâhîm 14/36) âyeti. Îsâ (aleyhisselâm) da şöyle demişti: “Eğer onlara azap edersen, şüphesiz onlar senin kullarındır. Eğer onları bağışlarsan, şüphesiz sen azîzsin, hakîmsin.” (Mâide 5/118) Bunun üzerine ellerini kaldırdı ve: “Allahım! Ümmetim, ümmetim!” dedi ve ağladı.

Aziz ve celil olan Allah şöyle buyurdu: “Ey Cibrîl! Muhammed'e git –Rabbin daha iyi bilir ya– ve ona seni ağlatan nedir diye sor.” Cibrîl (aleyhissalâtü vesselâm) ona geldi ve sordu. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) de ona söylediğini haber verdi. –O (Allah) daha iyi bilir.– Bunun üzerine Allah şöyle buyurdu: “Ey Cibrîl! Muhammed'e git ve ona de ki: ‘Ümmetin hakkında biz seni razı edeceğiz, seni üzmeyeceğiz.’”