Benim ve sizin durumunuz, düşmanı görüp "Yâ sabâhâh!" diye bağıran adamın durumu gibidir.

Kabîsa b. el-Muhârik ve Züheyr b. Amr (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:

“En yakın akrabanı uyar” (Şuarâ 26/214) âyeti inince Allah'ın Peygamberi (sallallahu aleyhi ve sellem) dağın (üst üste yığılı) kayalıklarına doğru gitti, en yüksek taşının üzerine çıktı, sonra şöyle seslendi: “Ey Abdümenâf oğulları! Ben bir uyarıcıyım. Benim ve sizin durumunuz, düşmanı gören ve ailesini gözetip korumak için yola çıkan, fakat düşmanın kendisinden önce (onlara) varmasından korkunca ‘Yâ sabâhâh! (Baskın var!)’ diye bağırmaya başlayan bir adamın durumu gibidir.”