Âişe (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:
Cebrâil (aleyhisselâm), Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) kendisine geleceği bir saat için söz verdi. O saat geldi, fakat (Cebrâil) gelmedi. (Resûlullah'ın) elinde bir asa vardı; onu elinden attı ve: “Allah da sözünden dönmez, elçileri de” buyurdu. Sonra dönüp baktı; bir de ne görsün, karyolasının altında bir köpek yavrusu! “Ey Âişe! Bu köpek buraya ne zaman girdi?” diye sordu. (Âişe): “Vallahi bilmiyorum” dedi. (Resûlullah) emretti, köpek çıkarıldı. Derken Cebrâil geldi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Bana söz verdin, ben de seni bekleyip oturdum, fakat gelmedin” buyurdu. (Cebrâil): “Evindeki köpek beni alıkoydu. Biz içinde köpek ve resim bulunan eve girmeyiz” dedi.
Sahîh-i Müslim 2104a, Kitap 37, Hadis 126