Yıldız ne birinin ölümü ne de hayatı için atılır.

Abdullah b. Abbâs (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:

Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) ashabından, Ensar'dan bir adam bana şunu haber verdi: Bir gece Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ile birlikte oturuyorlarken bir yıldız atıldı ve ortalığı aydınlattı. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) onlara: “Cahiliye döneminde böyle bir yıldız atıldığında ne derdiniz?” diye sordu. “Allah ve Resûlü daha iyi bilir. ‘Bu gece büyük bir adam doğdu, büyük bir adam öldü’ derdik” dediler. Bunun üzerine Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “O (yıldız) ne birinin ölümü ne de hayatı için atılır. Fakat ismi mübarek ve yüce olan Rabbimiz bir işe hükmettiğinde Arş'ı taşıyanlar tesbih eder; sonra onlara yakın olan gök ehli tesbih eder; nihayet tesbih bu dünya semâsının ehline ulaşır. Sonra Arş'ı taşıyanlara yakın olanlar, Arş'ı taşıyanlara: ‘Rabbiniz ne buyurdu?’ diye sorarlar; onlar da Rabbin ne buyurduğunu kendilerine haber verirler.” —(Râvi) dedi ki:— “Sonra gök ehli birbirinden haber sorar; nihayet haber bu dünya semâsına ulaşır. Cinler kulak hırsızlığı yaparak (işittiklerini) dostlarına atarlar ve bu yüzden (yıldızlarla) taşlanırlar. Onların olduğu gibi getirdikleri haktır; fakat ona (yalan) karıştırır ve ekleme yaparlar.”