Bize bu hadisi Züheyr b. Harb rivayet etti; (dedi ki:) Bize Velîd b. Müslim rivayet etti; (dedi ki:) Bize Ebû Amr el-Evzâî rivayet etti. (Ayrıca) Bize Ebü't-Tâhir ile Harmele rivayet etti; dediler ki: Bize İbn Vehb haber verdi; (dedi ki:) Bana Yûnus haber verdi. (Ayrıca) Bana Seleme b. Şebîb rivayet etti; (dedi ki:) Bize Hasan b. A'yen rivayet etti; (dedi ki:) Bize Ma'kıl —yani İbn Ubeydullah— rivayet etti. Bunların hepsi Zührî'den bu isnadla rivayet etti; ancak Yûnus, “Abdullah b. Abbâs'tan: Bana Resûlullah'ın ashabından, Ensar'dan birtakım adamlar haber verdi” dedi. Evzâî'nin hadisinde “Fakat ona (yalan) karıştırır ve ekleme yaparlar”, Yûnus'un hadisinde ise “Fakat onu büyütür ve ekleme yaparlar” şeklindedir. Yûnus'un hadisinde şu ziyade de vardır: Allah şöyle buyurdu: “Nihayet kalplerinden korku giderilince: ‘Rabbiniz ne buyurdu?’ derler. ‘Hakkı (buyurdu)’ derler.” (Sebe 34/23) Ma'kıl'in hadisinde de Evzâî'nin dediği gibi “Fakat ona (yalan) karıştırır ve ekleme yaparlar” şeklindedir.
Sahîh-i Müslim 2229b, Kitap 39, Hadis 172