Osman çok hayâlı bir adamdır.

Kaynak
Sahîh-i Müslim 2402a, Kitap 44, Hadis 40
Türkçe meal

Âişe (radıyallahu anhâ) ile Osman (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Ebû Bekir, Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) yanına girmek için izin istedi. O, Âişe'nin örtüsüne bürünmüş halde yatağında uzanıyordu. O halde iken Ebû Bekir'e izin verdi; (Ebû Bekir) ona ihtiyacını arz etti, sonra çıkıp gitti. Sonra Ömer izin istedi; yine o halde iken ona izin verdi; (Ömer de) ona ihtiyacını arz etti, sonra çıkıp gitti. Osman dedi ki: Sonra ben izin istedim; (Resûlullah) oturdu ve Âişe'ye: “Elbiselerini üzerine topla” buyurdu. Ben de ihtiyacımı ona arz ettim, sonra çıkıp gittim. Âişe: “Ey Allah'ın Resûlü! Osman için telaşlandığın gibi Ebû Bekir ve Ömer (radıyallahu anhümâ) için telaşlandığını görmedim; bunun sebebi nedir?” dedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Osman çok hayâlı bir adamdır. O halde iken ona izin verirsem, ihtiyacını bana arz edemeyeceğinden korktum.”

Sahîh-i Müslim 2402a, Kitap 44, Hadis 40

Arapça metin
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ شُعَيْبِ بْنِ اللَّيْثِ بْنِ سَعْدٍ، حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ جَدِّي، حَدَّثَنِي عُقَيْلُ، بْنُ خَالِدٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدِ بْنِ الْعَاصِ، أَنَّ سَعِيدَ بْنَ الْعَاصِ، أَخْبَرَهُ أَنَّ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَعُثْمَانَ حَدَّثَاهُ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ اسْتَأْذَنَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ مُضْطَجِعٌ عَلَى فِرَاشِهِ لاَبِسٌ مِرْطَ عَائِشَةَ فَأَذِنَ لأَبِي بَكْرٍ وَهُوَ كَذَلِكَ فَقَضَى إِلَيْهِ حَاجَتَهُ ثُمَّ انْصَرَفَ ثُمَّ اسْتَأْذَنَ عُمَرُ فَأَذِنَ لَهُ وَهُوَ عَلَى تِلْكَ الْحَالِ فَقَضَى إِلَيْهِ حَاجَتَهُ ثُمَّ انْصَرَفَ . قَالَ عُثْمَانُ ثُمَّ اسْتَأْذَنْتُ عَلَيْهِ فَجَلَسَ وَقَالَ لِعَائِشَةَ " اجْمَعِي عَلَيْكِ ثِيَابَكِ " . فَقَضَيْتُ إِلَيْهِ حَاجَتِي ثُمَّ انْصَرَفْتُ فَقَالَتْ عَائِشَةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا لِي لَمْ أَرَكَ فَزِعْتَ لأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا كَمَا فَزِعْتَ لِعُثْمَانَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ عُثْمَانَ رَجُلٌ حَيِيٌّ وَإِنِّي خَشِيتُ إِنْ أَذِنْتُ لَهُ عَلَى تِلْكَ الْحَالِ أَنْ لاَ يَبْلُغَ إِلَىَّ فِي حَاجَتِهِ " .

Hata bildir

Sahîh-i Müslim 2402 a metninde gördüğünüz hatayı bildirin. Bildiriminiz incelendikten sonra düzeltilir.

Hata türü