Âişe (radıyallahu anhâ) ile Osman (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Ebû Bekir, Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) yanına girmek için izin istedi. O, Âişe'nin örtüsüne bürünmüş halde yatağında uzanıyordu. O halde iken Ebû Bekir'e izin verdi; (Ebû Bekir) ona ihtiyacını arz etti, sonra çıkıp gitti. Sonra Ömer izin istedi; yine o halde iken ona izin verdi; (Ömer de) ona ihtiyacını arz etti, sonra çıkıp gitti. Osman dedi ki: Sonra ben izin istedim; (Resûlullah) oturdu ve Âişe'ye: “Elbiselerini üzerine topla” buyurdu. Ben de ihtiyacımı ona arz ettim, sonra çıkıp gittim. Âişe: “Ey Allah'ın Resûlü! Osman için telaşlandığın gibi Ebû Bekir ve Ömer (radıyallahu anhümâ) için telaşlandığını görmedim; bunun sebebi nedir?” dedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Osman çok hayâlı bir adamdır. O halde iken ona izin verirsem, ihtiyacını bana arz edemeyeceğinden korktum.”
Sahîh-i Müslim 2402a, Kitap 44, Hadis 40