Allah katında insanların en kötüsü, kabalığından sakınmak için insanların terk ettiği kimsedir.

Âişe (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:

Bir adam Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) yanına girmek için izin istedi. (Peygamber): “Ona izin verin; o, kabilesinin ne kötü oğludur!” ya da “kabilesinin ne kötü adamıdır!” buyurdu. Adam yanına girince ona yumuşak söz söyledi. Âişe dedi ki: Ben: “Ey Allah'ın Resûlü! Onun hakkında söyleyeceğini söyledin, sonra ona yumuşak konuştun” dedim. Buyurdu ki: “Ey Âişe! Kıyamet gününde Allah katında konumca insanların en kötüsü, kabalığından (fuhşundan) sakınmak için insanların bıraktığı ya da terk ettiği kimsedir.”