Allah bir kulu sevdiğinde Cebrâil'e onu sevmesini söyler; sonra yeryüzünde onun için kabul konur.

Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Allah bir kulu sevdiğinde Cebrâil'i çağırır ve: ‘Ben falancayı seviyorum, sen de onu sev' der. —(Peygamber) dedi ki:— Cebrâil de onu sever. Sonra (Cebrâil) gökte seslenerek: ‘Allah falancayı seviyor, siz de onu sevin' der; gök ehli de onu sever. —Dedi ki:— Sonra onun için yeryüzünde kabul konur. (Allah) bir kula buğzettiğinde de Cebrâil'i çağırır ve: ‘Ben falancaya buğzediyorum, sen de ona buğzet' der. —Dedi ki:— Cebrâil de ona buğzeder. Sonra gök ehli arasında: ‘Allah falancaya buğzediyor, siz de ona buğzedin' diye seslenir. —Dedi ki:— Onlar da ona buğzederler. Sonra onun için yeryüzünde buğz konur.”