Vâsi' b. Habbân şöyle rivayet etti:
Mescidde namaz kılıyordum; Abdullah b. Ömer de sırtını kıbleye dayamış (oturuyordu). Namazımı bitirince yan tarafımdan ona döndüm. Abdullah şöyle dedi: “Bazı insanlar: 'İhtiyacın için oturduğunda kıbleye de Beytülmakdis'e de yönelerek oturma' diyorlar. Andolsun, bir evin damına çıktım ve Resûlullah'ı (sallallahu aleyhi ve sellem) ihtiyacı için iki kerpiç üzerinde Beytülmakdis'e yönelmiş olarak otururken gördüm.”
Sahîh-i Müslim 266a, Kitap 2, Hadis 78
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ بْنِ قَعْنَبٍ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ، - يَعْنِي ابْنَ بِلاَلٍ - عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى، عَنْ عَمِّهِ، وَاسِعِ بْنِ حَبَّانَ، قَالَ كُنْتُ أُصَلِّي فِي الْمَسْجِدِ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ مُسْنِدٌ ظَهْرَهُ إِلَى الْقِبْلَةِ فَلَمَّا قَضَيْتُ صَلاَتِي انْصَرَفْتُ إِلَيْهِ مِنْ شِقِّي فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ يَقُولُ نَاسٌ إِذَا قَعَدْتَ لِلْحَاجَةِ تَكُونُ لَكَ فَلاَ تَقْعُدْ مُسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةِ وَلاَ بَيْتِ الْمَقْدِسِ - قَالَ عَبْدُ اللَّهِ - وَلَقَدْ رَقِيتُ عَلَى ظَهْرِ بَيْتٍ فَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَاعِدًا عَلَى لَبِنَتَيْنِ مُسْتَقْبِلاً بَيْتَ الْمَقْدِسِ لِحَاجَتِهِ .