Şüphesiz Allah senin haddini yahut günahını bağışlamıştır.

Ebû Ümâme (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) mescitte bulunuyor, biz de onunla birlikte oturuyorduk. O sırada bir adam gelip: “Ey Allah'ın Resûlü! Had gerektiren bir suç işledim; onu bana uygula.” dedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ona karşı sustu. Adam (sözünü) tekrarlayıp: “Ey Allah'ın Resûlü! Had gerektiren bir suç işledim; onu bana uygula.” dedi. (Peygamber) yine ona karşı sustu. Bu sırada namaz için kamet getirildi. Allah'ın Nebîsi (sallallahu aleyhi ve sellem) (namazı bitirip) dönünce —Ebû Ümâme dedi ki— adam, Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) dönerken onun peşine düştü. Ben de adama ne cevap vereceğini görmek için Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) peşine düştüm. Adam Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) yetişip: “Ey Allah'ın Resûlü! Had gerektiren bir suç işledim; onu bana uygula.” dedi. —Ebû Ümâme dedi ki— Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ona: “Söyle bakalım, evinden çıktığında abdest alıp abdestini güzelce almadın mı?” buyurdu. (Adam): “Evet, ey Allah'ın Resûlü!” dedi. (Peygamber): “Sonra bizimle birlikte namazda bulundun.” buyurdu. (Adam): “Evet, ey Allah'ın Resûlü!” dedi. (Ebû Ümâme) dedi ki: Bunun üzerine Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ona: “Şüphesiz Allah senin haddini —yahut: günahını— bağışlamıştır.” buyurdu.