Ebû Serîha Huzeyfe b. Esîd (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) bir odadaydı, biz de ondan aşağıdaydık. Bize doğru baktı ve: “Ne konuşuyorsunuz?” dedi. “Kıyameti” dedik. Şöyle buyurdu: “Kıyamet, on alamet gerçekleşmedikçe kopmaz: Doğuda bir yere batma, batıda bir yere batma, Arap yarımadasında bir yere batma, duman, Deccâl, yerin Dâbbe'si, Ye'cûc ve Me'cûc, güneşin batıdan doğması ve Aden'in dibinden çıkıp insanları göç ettirecek bir ateş.”
Şu'be dedi ki: Bana Abdülazîz b. Rufey' de Ebu't-Tufeyl'den, o da Ebû Serîha'dan bunun benzerini rivayet etti; (ancak) Peygamber'i (sallallahu aleyhi ve sellem) zikretmiyordu. (İki raviden) biri onuncu (alamet) hakkında “Meryem oğlu Îsâ'nın (sallallahu aleyhi ve sellem) inmesi” dedi; diğeri ise “İnsanları denize atacak bir rüzgâr” dedi.
Sahîh-i Müslim 2901b, Kitap 54, Hadis 52