Ebû Saîd el-Hudrî (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
İbn Sâid bana —ondan dolayı içimi bir utanç kaplamışken— şöyle dedi: “İnsanları mazur gördüm; ama size ne oluyor, ey Muhammed'in ashabı? Allah'ın Peygamberi (sallallahu aleyhi ve sellem) ‘O bir Yahudidir’ demedi mi? Ben ise Müslüman oldum. ‘Onun çocuğu olmaz’ demedi mi? Benim ise çocuğum oldu. ‘Allah ona Mekke'yi haram kılmıştır’ demedi mi? Ben ise hac yaptım.” (Ebû Saîd) dedi ki: (Böyle konuşmaya) devam etti; öyle ki neredeyse sözü bana tesir edecekti. (Ebû Saîd) dedi ki: Sonra şöyle dedi: “Ama Allah'a yemin olsun ki ben şu an onun nerede olduğunu kesinlikle biliyorum; babasını ve annesini de tanıyorum.” (Ebû Saîd) dedi ki: Ona: “O adamın sen olman seni sevindirir mi?” denildi. “Bu bana teklif edilse hoşlanmazlık etmezdim” dedi.
Sahîh-i Müslim 2927b, Kitap 54, Hadis 113