Bize bu hadisi Ali b. Hucr es-Sa'dî rivayet etti; (dedi ki:) Bize Abdullah b. Abdurrahman b. Yezîd b. Câbir ile Velîd b. Müslim —İbn Hucr: “Bunlardan birinin hadisi diğerininkine girdi” dedi—, Abdurrahman b. Yezîd b. Câbir'den bu isnadla, zikrettiğimiz hadisin benzerini rivayet ettiler. (Bu rivayette) “Bir zamanlar burada su varmış” sözünden sonra şunu ilave etti: “Sonra yürürler, nihayet Hamer dağına —o, Beytülmakdis'in dağıdır— varırlar ve: ‘Yeryüzündekileri öldürdük; haydi göktekileri de öldürelim!’ derler. Oklarını göğe atarlar; Allah da oklarını kana boyanmış olarak onlara geri çevirir.”
İbn Hucr'un rivayetinde ise: “Ben, kimsenin onlarla savaşmaya gücü yetmeyen birtakım kullarımı indirdim” (denilmiştir).
Sahîh-i Müslim 2937b, Kitap 54, Hadis 135