Alacalı, kel ve kör üç İsrâiloğlu'nun bir melekle imtihan edilmesi: Senden razı olundu, iki arkadaşına gazap edildi.

Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Peygamber'i (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyururken işittim: “İsrâiloğulları arasında alacalı (abraş), kel ve kör üç kişi vardı. Allah onları imtihan etmek istedi ve onlara bir melek gönderdi. (Melek) alacalıya gelip: ‘En çok neyi istersin?’ dedi. O: ‘Güzel bir renk, güzel bir deri ve insanların benden tiksinmesine sebep olan şeyin benden gitmesini’ dedi. (Melek) onu sıvazladı; tiksindirici hali ondan gitti ve kendisine güzel bir renk ve güzel bir deri verildi. (Melek): ‘Hangi malı daha çok seversin?’ dedi. O: ‘Deveyi’ —ya da ‘sığırı’ dedi; İshâk şüphe etmiştir; ancak alacalı ile kelden biri ‘deve’, diğeri ‘sığır’ demiştir— dedi. Ona on aylık gebe bir dişi deve verildi ve (melek): ‘Allah onu sana mübarek kılsın’ dedi. Sonra (melek) kele gelip: ‘En çok neyi istersin?’ dedi. O: ‘Güzel bir saç ve insanların benden tiksinmesine sebep olan bu halin benden gitmesini’ dedi. (Melek) onu sıvazladı; (o hali) ondan gitti ve kendisine güzel bir saç verildi. (Melek): ‘Hangi malı daha çok seversin?’ dedi. O: ‘Sığırı’ dedi. Ona gebe bir inek verildi ve (melek): ‘Allah onu sana mübarek kılsın’ dedi. Sonra (melek) köre gelip: ‘En çok neyi istersin?’ dedi. O: ‘Allah'ın gözümü bana geri vermesini ki onunla insanları göreyim’ dedi. (Melek) onu sıvazladı ve Allah gözünü ona geri verdi. (Melek): ‘Hangi malı daha çok seversin?’ dedi. O: ‘Koyunu’ dedi. Ona yavrulamak üzere olan bir koyun verildi. Derken o ikisi (deve ile inek) yavruladı, bu da (koyun) doğurdu. Öyle ki birinin bir vadi dolusu devesi, diğerinin bir vadi dolusu sığırı, ötekinin de bir vadi dolusu koyunu oldu. Sonra (melek) alacalıya (onun eski) suret ve kılığında gelip şöyle dedi: ‘Ben yoksul bir adamım; yolculuğumda bütün imkânlarım tükendi. Bugün (varacağım yere) ulaşmam ancak Allah'ın, sonra senin yardımınla olur. Sana güzel rengi, güzel deriyi ve malı veren (Allah) adına senden, yolculuğumda üzerinde (yurduma) ulaşacağım bir deve istiyorum.’ O: ‘Haklar (yükümlülükler) çoktur’ dedi. (Melek) ona: ‘Sanki seni tanıyorum; sen insanların tiksindiği alacalı, fakir biri değil miydin, sonra Allah sana (bu malı) vermedi mi?’ dedi. O: ‘Ben bu malı ancak büyükten büyüğe (atalarımdan) miras aldım’ dedi. (Melek): ‘Eğer yalancıysan Allah seni eski haline döndürsün’ dedi. (Melek) kele de (onun eski) suretinde geldi; ona, öbürüne söylediğinin aynısını söyledi; o da öbürünün verdiği cevabın aynısını verdi. (Melek): ‘Eğer yalancıysan Allah seni eski haline döndürsün’ dedi. (Melek) köre de (onun eski) suret ve kılığında gelip şöyle dedi: ‘Ben yoksul bir adam ve bir yolcuyum; yolculuğumda bütün imkânlarım tükendi. Bugün (varacağım yere) ulaşmam ancak Allah'ın, sonra senin yardımınla olur. Gözünü sana geri veren (Allah) adına senden, yolculuğumda onunla (yurduma) ulaşacağım bir koyun istiyorum.’ O şöyle dedi: ‘Ben gerçekten kördüm, Allah gözümü bana geri verdi. Dilediğini al, dilediğini bırak. Allah'a yemin olsun ki bugün Allah için aldığın hiçbir şeyde sana zorluk çıkarmayacağım.’ (Melek): ‘Malını kendine sakla! Siz ancak imtihan edildiniz. Senden razı olundu, iki arkadaşına ise gazap edildi’ dedi.”