Dünya sona ereceğini ilan etti ve hızla arkasını dönüp gitti.

Hâlid b. Umeyr el-Adevî şöyle rivayet etti:

Utbe b. Gazvân bize hutbe okudu; Allah'a hamd ve senada bulundu, sonra şöyle dedi: “Emmâ ba'd! Dünya sona ereceğini ilan etti ve hızla arkasını dönüp gitti. Ondan, kabın dibinde kalıp sahibinin içmek için süzdüğü bir artık gibi az bir şeyden başka bir şey kalmadı. Siz de ondan, yok olup gitmeyecek bir yurda göç edeceksiniz. O halde yanınızdaki hayrın en güzeliyle göç edin. Çünkü bize anlatıldığına göre, cehennemin kenarından bir taş atılır da onun içinde yetmiş yıl düşer, yine de dibine ulaşamaz. Allah'a yemin olsun ki o mutlaka doldurulacaktır. Buna şaştınız mı? Andolsun bize anlatıldı ki cennetin kapı kanatlarından iki kanat arası kırk yıllık yoldur. Mutlaka onun üzerine, izdihamdan tıklım tıklım dolu olacağı bir gün gelecektir. Andolsun, kendimi Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ile birlikte yedi kişinin yedincisi olarak gördüm; ağaç yaprağından başka yiyeceğimiz yoktu, öyle ki ağızlarımızın kenarları yara oldu. Bir bürde buldum; onu kendimle Sa'd b. Mâlik arasında ikiye böldüm. Yarısını ben izar olarak kuşandım, yarısını da Sa'd kuşandı. Bugün ise içimizden her biri, şehirlerden birine emîr olmuş durumdadır. Ben kendi gözümde büyük, Allah katında küçük olmaktan Allah'a sığınırım. Hiçbir nübüvvet yoktur ki (zamanla) değişip dönüşmesin ve sonunda akıbeti krallık olmasın. Bizden sonraki emîrleri yakında öğrenecek ve tecrübe edeceksiniz.”