Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Bir adam ıssız bir arazide iken bir bulutta, ‘Falancanın bahçesini sula!’ diyen bir ses işitti. Bunun üzerine o bulut bir kenara çekildi ve suyunu kara taşlık bir yere boşalttı. Bir de baktı ki oradaki su arklarından biri o suyun hepsini toplamış. (Adam) suyu takip etti. Bir de ne görsün, bir adam bahçesinde ayakta durmuş, küreğiyle suyu çeviriyor. Ona, ‘Ey Allah'ın kulu! Adın nedir?’ dedi. O, buluttan işittiği ismi söyleyerek ‘Falanca’ dedi. (Bahçe sahibi) ona, ‘Ey Allah'ın kulu! Adımı niçin soruyorsun?’ dedi. O da şöyle dedi: ‘Ben, suyu bu olan bulutta, senin adını anarak ”Falancanın bahçesini sula!“ diyen bir ses işittim. Sen bu bahçede ne yapıyorsun?’ (Bahçe sahibi) şöyle dedi: ‘Mademki bunu söyledin; ben ondan çıkan ürüne bakarım; üçte birini sadaka olarak veririm, üçte birini ben ve çoluk çocuğum yeriz, üçte birini de ona geri yatırırım.’”
Sahîh-i Müslim 2984a, Kitap 55, Hadis 56