Biriniz aksırıp Allah'a hamdederse ona teşmîtte bulunun; hamdetmezse bulunmayın.

Ebû Bürde şöyle rivayet etti:

Ebû Mûsâ'nın yanına girdim; o, Fadl b. Abbâs'ın kızının evindeydi. Ben aksırdım, bana teşmîtte bulunmadı; (kadın) aksırdı, ona teşmîtte bulundu. Annemin yanına dönüp ona bunu haber verdim. (Ebû Mûsâ) annemin yanına gelince (annem) şöyle dedi: “Yanında oğlum aksırdı, ona teşmîtte bulunmadın; o (kadın) aksırdı, ona teşmîtte bulundun.” (Ebû Mûsâ) şöyle dedi: “Senin oğlun aksırdı fakat Allah'a hamdetmedi, ben de ona teşmîtte bulunmadım. O (kadın) aksırdı ve Allah'a hamdetti, ben de ona teşmîtte bulundum. Resûlullah'ı (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyururken işittim: ‘Biriniz aksırıp Allah'a hamdederse ona teşmîtte bulunun; Allah'a hamdetmezse ona teşmîtte bulunmayın.’”