Ebû Katâde (el-Adevî) şöyle anlattı:
Bizden bir topluluk içinde İmrân b. Husayn'ın yanındaydık; aramızda Büşeyr b. Ka'b da vardı. O gün İmrân bize şöyle rivayet etti: Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Haya bütünüyle hayırdır” buyurdu –ya da “Hayanın hepsi hayırdır” buyurdu–. Bunun üzerine Büşeyr b. Ka'b: “Biz bazı kitaplarda ya da hikmette, onun bir kısmının Allah için sükûnet ve vakar, bir kısmının da zayıflık olduğunu buluyoruz” dedi. İmrân öyle öfkelendi ki iki gözü kızardı ve: “Ben sana Resûlullah'tan (sallallahu aleyhi ve sellem) hadis anlatıyorum da sen ona itiraz mı ediyorsun?” dedi. İmrân hadisi tekrarladı, Büşeyr de (sözünü) tekrarladı; İmrân yine öfkelendi. Biz de: “Ey Ebû Nüceyd! O bizdendir; onda bir sakınca yoktur” deyip durduk.
Sahîh-i Müslim 37b, Kitap 1, Hadis 64