Bize Ebû Bekr b. Ebû Şeybe rivayet etti; (dedi ki:) Bize Ebû Üsâme rivayet etti; (dedi ki:) Bize Saîd b. Ebû Arûbe rivayet etti. (Tahvîl:) Bize Ebû Gassân el-Mismaî de rivayet etti; (dedi ki:) Bize Muâz b. Hişâm rivayet etti; (dedi ki:) Bize babam rivayet etti. (Tahvîl:) Bize İshâk b. İbrâhîm de rivayet etti; (dedi ki:) Bize Cerîr, Süleymân et-Teymî'den haber verdi. Bunların hepsi Katâde'den bu isnadla öncekinin aynısını rivayet etti. Cerîr'in Süleymân'dan, onun da Katâde'den rivayet ettiği hadiste şu fazlalık vardır: “(İmam) okuduğunda susun.” Ebû Avâne'den Ebû Kâmil'in tek başına yaptığı rivayet dışında hiçbirinin hadisinde “Çünkü Allah, Peygamberi'nin (sallallahu aleyhi ve sellem) diliyle ‘Semiallâhu limen hamideh’ buyurmuştur” (sözü) yoktur.
Ebû İshâk şöyle dedi: Ebû'n-Nadr'ın kız kardeşinin oğlu Ebû Bekr bu hadis hakkında (eleştiri yollu) konuştu. Bunun üzerine Müslim: “Süleymân'dan daha sağlam ezberli birini mi istiyorsun?” dedi. Ebû Bekr ona: “Peki ya Ebû Hüreyre'nin hadisi?” dedi. (Müslim): “O sahihtir” dedi; yani “(İmam) okuduğunda susun” (hadisini kastediyordu). (Müslim yine): “O bence sahihtir” dedi. (Ebû Bekr): “O hâlde onu niçin buraya koymadın?” dedi. (Müslim) şöyle dedi: “Bence sahih olan her şeyi buraya koymadım; buraya ancak (âlimlerin) üzerinde ittifak ettiklerini koydum.”
Sahîh-i Müslim 404b, Kitap 4, Hadis 67