Câbir (b. Abdullah) (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Muâz, Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) ile namaz kılar, sonra gelip kavmine imamlık ederdi. Bir gece Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) ile yatsıyı kıldı, sonra kavmine gelip onlara imam oldu ve Bakara sûresiyle (kıraate) başladı. Bir adam (cemaatten) ayrıldı, selam verdi, sonra tek başına namaz kılıp gitti. (Cemaat) ona: “Ey falan! Münafık mı oldun?” dediler. “Hayır, vallahi (olmadım). Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) mutlaka gideceğim ve (bunu) ona haber vereceğim” dedi. Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) gelip şöyle dedi: “Ey Allah'ın Resûlü! Biz su taşıyan develerin sahipleriyiz, gündüz çalışırız. Muâz seninle yatsıyı kıldı, sonra gelip Bakara sûresiyle başladı.” Bunun üzerine Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) Muâz'a yönelip: “Ey Muâz! Sen fitneci misin? Şunu oku, şunu oku” buyurdu.
Süfyân dedi ki: Amr'a: “Ebü'z-Zübeyr bize Câbir'den, (Peygamber'in) ‘Ve'ş-şemsi ve duhâhâ'yı, Ve'd-duhâ'yı, Ve'l-leyli izâ yağşâ'yı ve Sebbihisme rabbike'l-a'lâ'yı oku’ buyurduğunu rivayet etti” dedim. Amr: “Buna benzer (bir şey)” dedi.
Sahîh-i Müslim 465a, Kitap 4, Hadis 202