Abdullah b. Mes'ûd (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Allah'ın benden önce bir ümmete gönderdiği her peygamberin, ümmetinden sünnetine sarılan ve emrine uyan havârîleri ve ashabı mutlaka olmuştur. Sonra onların ardından, yapmadıklarını söyleyen ve emrolunmadıklarını yapan (kötü) nesiller gelir. Kim onlarla eliyle cihad ederse o mümindir; kim onlarla diliyle cihad ederse o mümindir; kim onlarla kalbiyle cihad ederse o mümindir. Bunun ötesinde ise hardal tanesi kadar iman yoktur.”
Ebû Râfi' şöyle dedi: Bu hadisi Abdullah b. Ömer'e anlattım; bunu bana karşı kabul etmedi. Sonra İbn Mes'ûd geldi ve Kanât'ta konakladı. Abdullah b. Ömer onu (hastalığında) ziyaret etmek için beni de beraberinde götürmek istedi; ben de onunla gittim. Oturduğumuzda İbn Mes'ûd'a bu hadisi sordum; onu bana, benim İbn Ömer'e anlattığım gibi anlattı.
Sâlih (b. Keysân) şöyle dedi: Bunun benzeri Ebû Râfi'den de rivayet edilmiştir.
Sahîh-i Müslim 50a, Kitap 1, Hadis 86