Ebû Saîd ve Mervân kıssası: Sütreye karşı kılarken önünden geçmek isteyeni göğsünden itsin.

Kaynak
Sahîh-i Müslim 505b, Kitap 4, Hadis 291
Türkçe meal

Humeyd b. Hilâl şöyle anlattı:

Ben ve bir arkadaşım bir hadisi müzakere ederken Ebû Sâlih es-Semmân şöyle dedi: “Ben sana Ebû Saîd'den işittiğimi ve ondan gördüğümü anlatayım.” (Ebû Sâlih) şöyle dedi: Ben Ebû Saîd ile beraberken o, cuma günü kendisini insanlardan perdeleyen bir şeye doğru namaz kılıyordu. Derken Ebû Muayt oğullarından genç bir adam geldi, önünden geçmek istedi. (Ebû Saîd) onu göğsünden itti. (Genç) baktı, Ebû Saîd'in önünden başka geçecek yer bulamadı; tekrar (geçmeye) yeltendi. (Ebû Saîd) onu ilk itişten daha şiddetli şekilde göğsünden itti. (Genç) dikilip durdu ve Ebû Saîd'e (dil uzatıp) ağır sözler söyledi. Sonra insanların arasından sıyrılıp çıktı, Mervân'ın yanına girdi ve başına geleni ona şikâyet etti. Ebû Saîd de Mervân'ın yanına girdi. Mervân ona: “Kardeşinin oğluyla aranda ne var ki seni şikâyet etmeye geldi?” dedi. Ebû Saîd şöyle dedi: “Resûlullah'ı (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyururken işittim: ‘Biriniz kendisini insanlardan perdeleyen bir şeye doğru namaz kılarken biri önünden geçmek isterse onu göğsünden itsin. Eğer diretirse onunla mücadele etsin; çünkü o ancak bir şeytandır.’”

Sahîh-i Müslim 505b, Kitap 4, Hadis 291

Arapça metin
حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ، حَدَّثَنَا ابْنُ هِلاَلٍ، - يَعْنِي حُمَيْدًا - قَالَ بَيْنَمَا أَنَا وَصَاحِبٌ، لِي نَتَذَاكَرُ حَدِيثًا إِذْ قَالَ أَبُو صَالِحٍ السَّمَّانُ أَنَا أُحَدِّثُكَ، مَا سَمِعْتُ مِنْ أَبِي سَعِيدٍ، وَرَأَيْتُ، مِنْهُ قَالَ بَيْنَمَا أَنَا مَعَ أَبِي سَعِيدٍ، يُصَلِّي يَوْمَ الْجُمُعَةِ إِلَى شَىْءٍ يَسْتُرُهُ مِنَ النَّاسِ إِذْ جَاءَ رَجُلٌ شَابٌّ مِنْ بَنِي أَبِي مُعَيْطٍ أَرَادَ أَنْ يَجْتَازَ بَيْنَ يَدَيْهِ فَدَفَعَ فِي نَحْرِهِ فَنَظَرَ فَلَمْ يَجِدْ مَسَاغًا إِلاَّ بَيْنَ يَدَىْ أَبِي سَعِيدٍ فَعَادَ فَدَفَعَ فِي نَحْرِهِ أَشَدَّ مِنَ الدَّفْعَةِ الأُولَى فَمَثَلَ قَائِمًا فَنَالَ مِنْ أَبِي سَعِيدٍ ثُمَّ زَاحَمَ النَّاسَ فَخَرَجَ فَدَخَلَ عَلَى مَرْوَانَ فَشَكَا إِلَيْهِ مَا لَقِيَ - قَالَ - وَدَخَلَ أَبُو سَعِيدٍ عَلَى مَرْوَانَ فَقَالَ لَهُ مَرْوَانُ مَا لَكَ وَلاِبْنِ أَخِيكَ جَاءَ يَشْكُوكَ . فَقَالَ أَبُو سَعِيدٍ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ إِلَى شَىْءٍ يَسْتُرُهُ مِنَ النَّاسِ فَأَرَادَ أَحَدٌ أَنْ يَجْتَازَ بَيْنَ يَدَيْهِ فَلْيَدْفَعْ فِي نَحْرِهِ فَإِنْ أَبَى فَلْيُقَاتِلْهُ فَإِنَّمَا هُوَ شَيْطَانٌ " .

Hata bildir

Sahîh-i Müslim 505 b metninde gördüğünüz hatayı bildirin. Bildiriminiz incelendikten sonra düzeltilir.

Hata türü