Enes b. Mâlik (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) Medine'ye geldi ve Medine'nin yukarı kısmında, kendilerine Amr b. Avf oğulları denilen bir kabilenin içine konakladı. Onların arasında on dört gece kaldı. Sonra Neccâr oğullarının ileri gelenlerine haber gönderdi; kılıçlarını kuşanmış olarak geldiler. (Enes) dedi ki: Sanki şu an Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) bakıyorum: Devesinin üzerinde, Ebû Bekir terkisinde, Neccâr oğullarının ileri gelenleri de etrafında; nihayet Ebû Eyyûb'un avlusuna indi. (Enes) dedi ki: Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) namaz onu nerede yakalarsa orada kılar, koyun ağıllarında da namaz kılardı. Sonra mescit (yapılmasını) emretti. (Enes) dedi ki: Neccâr oğullarının ileri gelenlerine haber gönderdi, geldiler. “Ey Neccâr oğulları! Şu bahçenizi bana satın” buyurdu. Onlar: “Hayır, vallahi onun bedelini ancak Allah'tan isteriz” dediler.
Enes dedi ki: Orada size söyleyeceğim şeyler vardı: Orada hurma ağaçları, müşriklerin kabirleri ve harabeler vardı. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) emretti; hurma ağaçları kesildi, müşriklerin kabirleri açıldı, harabeler düzeltildi. (Enes) dedi ki: Hurma ağaçlarını kıble (tarafına) sıra hâlinde dizdiler, (kapının) iki yan direğini de taştan yaptılar. (Enes) dedi ki: Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) de onlarla birlikteyken recez söylüyorlar ve şöyle diyorlardı: “Allah'ım! Hayır ancak âhiretin hayrıdır; Ensâr'a ve Muhâcirlere yardım et.”
Sahîh-i Müslim 524a, Kitap 5, Hadis 13