Güneş doğduğunda namazdan el çek; çünkü o, şeytanın iki boynuzu arasında doğar.

Abdullah b. Amr (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:

Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Öğlenin vakti, güneş zevale erdiğinde ve kişinin gölgesi boyu kadar olduğunda, ikindi girmediği süreyedir. İkindinin vakti, güneş sararmadığı sürecedir. Akşam namazının vakti, şafak kaybolmadığı sürecedir. Yatsı namazının vakti, gecenin orta yarısına kadardır. Sabah namazının vakti, fecrin doğuşundan (itibaren) güneş doğmadığı sürecedir. Güneş doğduğunda namazdan el çek; çünkü o, şeytanın iki boynuzu arasında doğar.”