Sabah namazını kıldığı yerden güneş doğuncaya kadar kalkmazdı; ashâb câhiliyeyi anıp güler, o tebessüm ederdi.

Simâk b. Harb şöyle anlattı:

Câbir b. Semure'ye: “Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ile birlikte oturur muydun?” dedim. Şöyle dedi: “Evet, çok (otururdum). Sabah —ya da gadât— namazını kıldığı namaz yerinden güneş doğuncaya kadar kalkmazdı; güneş doğunca kalkardı. (Ashâb) sohbet ederler, câhiliye dönemine ait işlerden söz ederler ve gülerlerdi; o da tebessüm ederdi.”