Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) sabah namazında kıraati bitirip tekbir alır ve başını (rükûdan) kaldırırken: “Semiallâhu limen hamideh, Rabbenâ ve leke'l-hamd (Allah kendisine hamd edeni işitti; Rabbimiz, hamd sanadır)” der, sonra ayakta iken şöyle derdi: “Allah'ım! Velîd b. el-Velîd'i, Seleme b. Hişâm'ı, Ayyâş b. Ebû Rebîa'yı ve mü'minlerden zayıf bırakılmış olanları kurtar. Allah'ım! Mudar üzerine baskını şiddetlendir ve bunu onlara Yûsuf'un (kıtlık) yılları gibi kıl. Allah'ım! Lihyân'a, Ri'l'e, Zekvân'a ve Allah'a ve Resûlüne isyan eden Usayye'ye lanet et.”
Sonra bize ulaştı ki, “Bu işte senin hiçbir yetkin yoktur; (Allah) ya onların tövbesini kabul eder ya da onlara azap eder; çünkü onlar zalimdirler.” (Âl-i İmrân 3/128) âyeti indirilince bunu bıraktı.
Sahîh-i Müslim 675a, Kitap 5, Hadis 373