Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) bir ay boyunca, namazda rükûdan sonra “Semiallâhu limen hamideh” dediğinde kunut yaptı. Kunutunda şöyle derdi: “Allah'ım! Velîd b. el-Velîd'i kurtar. Allah'ım! Seleme b. Hişâm'ı kurtar. Allah'ım! Ayyâş b. Ebû Rebîa'yı kurtar. Allah'ım! Mü'minlerden zayıf bırakılmış olanları kurtar. Allah'ım! Mudar üzerine baskını şiddetlendir. Allah'ım! Bunu onlara Yûsuf'un (kıtlık) yılları gibi yıllar kıl.”
Ebû Hüreyre dedi ki: Sonra Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) bu duayı bıraktığını gördüm ve: “Görüyorum ki Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) onlar için duayı bırakmış” dedim. —(Ebû Hüreyre) dedi ki:— Bunun üzerine (bana): “Onların gelmiş olduklarını görmüyor musun?” denildi.
Sahîh-i Müslim 675c, Kitap 5, Hadis 375
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مِهْرَانَ الرَّازِيُّ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، حَدَّثَهُمْ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَنَتَ بَعْدَ الرَّكْعَةِ فِي صَلاَةٍ شَهْرًا إِذَا قَالَ " سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ " . يَقُولُ فِي قُنُوتِهِ " اللَّهُمَّ أَنْجِ الْوَلِيدَ بْنَ الْوَلِيدِ اللَّهُمَّ نَجِّ سَلَمَةَ بْنَ هِشَامٍ اللَّهُمَّ نَجِّ عَيَّاشَ بْنَ أَبِي رَبِيعَةَ اللَّهُمَّ نَجِّ الْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ اللَّهُمَّ اشْدُدْ وَطْأَتَكَ عَلَى مُضَرَ اللَّهُمَّ اجْعَلْهَا عَلَيْهِمْ سِنِينَ كَسِنِي يُوسُفَ " . قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ ثُمَّ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَرَكَ الدُّعَاءَ بَعْدُ فَقُلْتُ أُرَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدْ تَرَكَ الدُّعَاءَ لَهُمْ - قَالَ - فَقِيلَ وَمَا تَرَاهُمْ قَدْ قَدِمُوا