Yolculukta Resûlullah'a, Ebû Bekir'e, Ömer'e ve Osman'a arkadaşlık ettim; hiçbiri iki rekâttan fazla kılmadı.

Hafs b. Âsım şöyle rivayet etti:

Mekke yolunda İbn Ömer'e arkadaşlık ettim. Bize öğle namazını iki rekât kıldırdı. Sonra (yerine) yöneldi, biz de onunla birlikte yöneldik; nihayet konakladığı yere geldi, oturdu, biz de onunla oturduk. Namaz kıldığı yöne doğru bir bakışı oldu ve ayakta duran insanlar gördü. “Bunlar ne yapıyor?” dedi. “Nâfile kılıyorlar” dedim. Şöyle dedi: “Nâfile kılacak olsaydım namazımı tam kılardım. Ey kardeşimin oğlu! Ben yolculukta Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) arkadaşlık ettim; Allah onun ruhunu alıncaya kadar iki rekâttan fazla kılmadı. Ebû Bekir'e arkadaşlık ettim; Allah onun ruhunu alıncaya kadar iki rekâttan fazla kılmadı. Ömer'e arkadaşlık ettim; Allah onun ruhunu alıncaya kadar iki rekâttan fazla kılmadı. Sonra Osman'a arkadaşlık ettim; Allah onun ruhunu alıncaya kadar iki rekâttan fazla kılmadı. Allah da şöyle buyurmuştur: 'Andolsun, Allah'ın Resûlünde sizin için güzel bir örnek vardır.' (Ahzâb 33/21)”