Âişe (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) gece yarısı çıkıp mescidde namaz kıldı; bazı adamlar da onun namazına uyarak kıldılar. Sabah olunca insanlar bunu konuştular; daha çok insan toplandı. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ikinci gece çıktı; onun namazına uyarak kıldılar. Sabah olunca insanlar bunu anlattılar; üçüncü gece mescid halkı çoğaldı. Çıktı, onun namazına uyarak kıldılar. Dördüncü gece olunca mescid halkını almaz oldu; Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) yanlarına çıkmadı. İçlerinden bazı adamlar “Namaz!” demeye başladılar. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) sabah namazına çıkıncaya kadar yanlarına çıkmadı. Sabahı kıldırınca insanlara döndü, şehadet getirdi ve şöyle buyurdu: “Gelelim asıl konuya: Bu gece durumunuz bana gizli kalmadı; fakat gece namazının size farz kılınmasından ve onu yerine getirmekten âciz kalmanızdan korktum.”
Sahîh-i Müslim 761b, Kitap 6, Hadis 212