İbn Abbâs (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:
Teyzem Meymûne'nin evinde kaldım ve Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) nasıl namaz kıldığını gözetledim. Kalktı, küçük abdest bozdu, sonra yüzünü ve ellerini yıkadı, sonra uyudu. Sonra kırbaya kalkıp bağını çözdü, sonra bir çanağa ya da kaba su döktü ve eliyle onu kendine doğru eğdi. Sonra iki abdest arasında güzel bir abdest aldı, sonra kalkıp namaz kılmaya başladı. Ben de gelip yanına durdum; sol tarafına durdum. Beni tutup sağ tarafına durdurdu. Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) namazı on üç rekâta tamamlandı. Sonra horlayıncaya kadar uyudu; uyuduğunu horlamasından anlardık. Sonra namaza çıktı ve namaz kıldı. Namazında —ya da secdesinde— şöyle demeye başladı: “Allah'ım! Kalbime nur, kulağıma nur, gözüme nur, sağıma nur, soluma nur, önüme nur, arkama nur, üstüme nur, altıma nur koy ve benim için nur kıl” —ya da “beni nur kıl” dedi—.
Sahîh-i Müslim 763g, Kitap 6, Hadis 222