Ebû Vâil şöyle rivayet etti:
Nehîk b. Sinân denilen bir adam Abdullah'a (b. Mes'ûd) gelip: “Ey Ebû Abdurrahman! Bu harfi nasıl okuyorsun; onu elif olarak mı buluyorsun, yoksa ye olarak mı: 'min māin ğayri āsin' mi, yoksa 'min māin ğayri yāsin' mi? (Muhammed 47/15)” dedi. Abdullah: “Bundan başka Kur'an'ın tamamını ezberledin mi?” dedi. “Ben mufassal sûreleri bir rekâtta okurum” dedi. Abdullah şöyle dedi: “Şiiri hızlı hızlı okur gibi (okuyorsun) değil mi? Öyle topluluklar vardır ki Kur'an'ı okurlar, (ama) köprücük kemiklerini geçmez. Fakat o, kalbe düşüp oraya yerleştiğinde fayda verir. Namazın en faziletlisi rükû ve secdedir. Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) her rekâtta ikişer sûre olarak birleştirdiği benzer sûreleri ben bilirim.” Sonra Abdullah kalktı; Alkame de arkasından içeri girdi, sonra çıktı ve “Onları bana haber verdi” dedi.
İbn Numeyr rivayetinde “Becîle oğullarından bir adam Abdullah'a geldi” dedi; “Nehîk b. Sinân” demedi.
Sahîh-i Müslim 822a, Kitap 6, Hadis 336