İkindiden sonra kıldığım bu iki rekât, Abdülkays heyeti yüzünden kılamadığım öğlenin son sünnetidir.

İbn Abbâs'ın âzatlısı Küreyb şöyle rivayet etti:

Abdullah b. Abbâs, Abdurrahman b. Ezher ve Misver b. Mahreme beni Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) hanımı Âişe'ye gönderdiler ve şöyle dediler: “Hepimizden ona selâm söyle ve ikindiden sonraki iki rekâtı ona sor. De ki: 'Senin onları kıldığın bize haber verildi; oysa Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) onları yasakladığı bize ulaştı.'” İbn Abbâs dedi ki: Ben Ömer b. el-Hattâb ile birlikte insanları bundan çevirirdim (döverdim). Küreyb dedi ki: Yanına girip beni gönderdikleri şeyi ona ilettim. “Ümmü Seleme'ye sor” dedi. Onların yanına çıkıp sözünü onlara haber verdim. Beni Âişe'ye gönderdikleri şeyin aynısıyla Ümmü Seleme'ye geri gönderdiler.

Ümmü Seleme şöyle dedi: “Resûlullah'ı (sallallahu aleyhi ve sellem) onları yasaklarken işittim; sonra onu onları kılarken gördüm. Onları kıldığı zamana gelince, o ikindiyi kılmıştı. Sonra (evime) girdi; yanımda Ensâr'dan Harâm oğullarından bazı kadınlar vardı. O iki rekâtı kıldı. Ona cariyeyi gönderdim ve 'Yanında dur ve ona de ki: Ümmü Seleme diyor ki: Ey Allah'ın Resûlü! Seni bu iki rekâtı yasaklarken işitiyorum; oysa seni onları kılarken görüyorum. Eğer eliyle işaret ederse ondan geri çekil' dedim. Cariye bunu yaptı; eliyle işaret etti, o da ondan geri çekildi. (Namazdan) dönünce şöyle buyurdu: 'Ey Ebû Ümeyye'nin kızı! İkindiden sonraki iki rekâtı sordun. Abdülkays'tan bazı insanlar kavimlerinin Müslüman olduğunu haber vermek için bana geldiler ve beni öğleden sonraki iki rekâttan alıkoydular. İşte bunlar o iki rekâttır.'”