Onu söyleyip söylemediğini bilmek için kalbini yarıp baksaydın ya!

Üsâme b. Zeyd (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:

Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) bizi bir seriyyede gönderdi. Sabahleyin Cüheyne'nin Hurakât (koluna) baskın yaptık. Bir adama yetiştim; “Lâ ilâhe illallah” dedi. Ona (mızrakla) vurdum. Bu, içime dert oldu; bunu Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) anlattım. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “‘Lâ ilâhe illallah’ dedi de onu öldürdün mü?” buyurdu. “Ey Allah'ın Resûlü! O bunu ancak silahtan korktuğu için söyledi” dedim. “Onu söyleyip söylemediğini bilmek için kalbini yarıp baksaydın ya!” buyurdu. Bunu bana o kadar tekrarladı ki, keşke o gün Müslüman olsaydım diye temenni ettim.

(Râvi) dedi ki: Sa'd (b. Ebû Vakkâs) şöyle dedi: “Vallahi ben de, şu küçük karınlı -yani Üsâme- öldürmedikçe hiçbir Müslümanı öldürmem.” Bir adam: “Allah, ‘Fitne kalmayıncaya ve din tamamen Allah'ın oluncaya kadar onlarla savaşın’ (Enfâl 8/39) demiyor mu?” dedi. Sa'd şöyle dedi: “Biz fitne olmasın diye savaştık; sen ve arkadaşların ise fitne olsun diye savaşmak istiyorsunuz.”