Altın ve gümüşün hakkını vermeyenin kıyamet günü böğrü, alnı ve sırtı cehennem ateşinde kızdırılmış levhalarla dağlanır.

Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Altın ve gümüş sahibi olup da onun hakkını vermeyen hiç kimse yoktur ki, kıyamet günü olunca onun için ateşten levhalar dövülmesin. Bunlar cehennem ateşinde kızdırılır ve onlarla böğrü, alnı ve sırtı dağlanır. Levhalar her soğudukça, miktarı elli bin yıl olan bir günde, kullar arasında hüküm verilinceye kadar ona yeniden (kızdırılıp) getirilir. Sonra yolunu, ya cennete ya cehenneme (gittiğini) görür.”

“Ey Allah'ın Resûlü! Ya develer?” denildi. Şöyle buyurdu: “Deve sahibi olup da onun hakkını vermeyen —sulandığı gün sağılıp (sütünün dağıtılması) da onun hakkındandır— hiç kimse yoktur ki, kıyamet günü olunca onlar için geniş, düz bir yere yüzüstü yatırılmasın. Develer, en besili oldukları hâlde (gelirler); tek bir yavruyu bile eksik bulmaz. Onu tabanlarıyla çiğner, ağızlarıyla ısırırlar. İlki üzerinden her geçtikçe, miktarı elli bin yıl olan bir günde, kullar arasında hüküm verilinceye kadar sonuncusu geri getirilir. Sonra yolunu, ya cennete ya cehenneme (gittiğini) görür.”

“Ey Allah'ın Resûlü! Ya sığır ve koyunlar?” denildi. Şöyle buyurdu: “Sığır ve koyun sahibi olup da onların hakkını vermeyen hiç kimse yoktur ki, kıyamet günü olunca onlar için geniş, düz bir yere yüzüstü yatırılmasın. Onlardan hiçbirini eksik bulmaz; aralarında boynuzu kıvrık, boynuzsuz ya da boynuzu kırık olan bulunmaz. Onu boynuzlarıyla süser, tırnaklarıyla çiğnerler. İlki üzerinden her geçtikçe, miktarı elli bin yıl olan bir günde, kullar arasında hüküm verilinceye kadar sonuncusu geri getirilir. Sonra yolunu, ya cennete ya cehenneme (gittiğini) görür.”

“Ey Allah'ın Resûlü! Ya atlar?” denildi. Şöyle buyurdu: “Atlar üç çeşittir: Biri için günah yüküdür, biri için örtüdür, biri için de sevaptır. Günah yükü olana gelince, onu gösteriş, övünme ve Müslümanlara düşmanlık için besleyen adamdır; bu onun için günah yüküdür. Örtü olana gelince, onu Allah yolunda besleyen, sonra onların sırtlarında ve boyunlarında Allah'ın hakkını unutmayan adamdır; bu onun için örtüdür. Sevap olana gelince, onu Müslümanlar için Allah yolunda bir çayır ya da bahçede besleyen adamdır. O çayırdan ya da bahçeden ne yerse, yediği miktarınca ona sevaplar yazılır; tezekleri ve idrarları sayısınca da ona sevaplar yazılır. İpini koparıp bir iki tepe koşsa, Allah izleri ve tezekleri sayısınca ona sevaplar yazar. Sahibi onu bir nehrin yanından geçirip de, sulamak istemediği hâlde ondan içse, Allah içtiği miktarca ona sevaplar yazar.”

“Ey Allah'ın Resûlü! Ya merkepler?” denildi. Şöyle buyurdu: “Merkepler hakkında bana, şu tek ve kapsamlı âyetten başka bir şey indirilmedi: 'Kim zerre ağırlığınca hayır işlerse onu görür; kim de zerre ağırlığınca şer işlerse onu görür.' (Zilzâl 99/7-8)”