Önce kendinden başla, kendine harca; bir şey artarsa ailene, ailenden artarsa akrabana harca.

Câbir (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Uzre oğullarından bir adam kölesini müdebber olarak (ölümünden sonra hür olmak üzere) azat etti. Bu, Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) ulaştı. “Ondan başka malın var mı?” buyurdu. “Hayır” dedi. “Onu benden kim satın alır?” buyurdu. Nuaym b. Abdullah el-Adevî onu sekiz yüz dirheme satın aldı. (Parayı) Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) getirdi; o da onu (adama) verdi. Sonra şöyle buyurdu: “Önce kendinden başla, kendine harca. Bir şey artarsa ailene. Ailenden bir şey artarsa akrabana. Akrabandan bir şey artarsa şöyle şöyle (harca).” Yani önüne, sağına ve soluna.