Enes b. Mâlik (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Ebû Talha, Medine'de Ensâr'ın en çok mala sahip olanıydı. Mallarından en çok sevdiği, Beyrahâ (bahçesi) idi. Mescidin karşısındaydı; Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) oraya girer, oradaki tatlı sudan içerdi. Enes dedi ki: “Sevdiğiniz şeylerden infak etmedikçe iyiliğe asla eremezsiniz” (Âl-i İmrân 3/92) âyeti inince Ebû Talha, Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) gidip şöyle dedi: “Allah Kitabı'nda 'Sevdiğiniz şeylerden infak etmedikçe iyiliğe asla eremezsiniz' buyuruyor. Mallarımdan en çok sevdiğim Beyrahâ'dır. O, Allah için bir sadakadır; onun iyiliğini ve Allah katında azık olmasını umuyorum. Ey Allah'ın Resûlü! Onu dilediğin yere koy.” Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Ne güzel! Bu kazançlı bir maldır, bu kazançlı bir maldır. Onun hakkında söylediğini işittim. Ben onu yakın akrabana vermeni uygun görüyorum.” Ebû Talha da onu akrabaları ve amcaoğulları arasında paylaştırdı.
Sahîh-i Müslim 998a, Kitap 12, Hadis 52