Cennet bana yaklaştırıldı; cehennemde kediyi bağlayıp aç bırakan kadının azap gördüğünü gördüm.

Abdullah b. Amr (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:

Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) zamanında güneş tutuldu. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) namaza durdu, yanındakiler de durdu. Kıyama durdu ve kıyamı uzattı; sonra rükûa vardı ve rükûu uzattı; sonra başını kaldırıp secde etti ve secdeyi uzattı; sonra başını kaldırıp oturdu ve oturuşu uzattı; sonra secde etti ve secdeyi uzattı; sonra başını kaldırıp ayağa kalktı. İkinci rekâtta da kıyam, rükû, secde ve oturuştan birinci rekâtta yaptığının aynısını yaptı. İkinci rekâtın son secdesinde üflemeye ve ağlamaya başladı ve şöyle diyordu: “Ben onların arasındayken bana bunu vaat etmemiştin! Biz sana istiğfar ederken bana bunu vaat etmemiştin!” Sonra başını kaldırdı; güneş de açıldı. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) kalkıp insanlara hutbe okudu; Allah'a hamd ve senada bulundu, sonra şöyle buyurdu: “Güneş ve ay, Allah'ın (azze ve celle) âyetlerinden iki âyettir. Onlardan birinin tutulduğunu gördüğünüzde Allah'ı (azze ve celle) anmaya koşun. Muhammed'in canı elinde olana yemin ederim ki, cennet bana öyle yaklaştırıldı ki elimi uzatsaydım salkımlarından alırdım. Cehennem de bana öyle yaklaştırıldı ki sizi kaplamasından korkarak ondan korunmaya başladım. Hatta orada, Himyer'den bir kadının, bağladığı bir kedi yüzünden azap gördüğünü gördüm: Onu bağlamış, yerdeki haşerattan yemesine de bırakmamış; ne yedirmiş ne de su vermişti; nihayet kedi ölmüştü. Kadın yöneldiğinde kedinin onu ısırdığını, sırtını döndüğünde de kalçasını ısırdığını gördüm. Hatta orada, Benî Da'dâ'ın kardeşi olan iki tabaklanmış deri nalın sahibinin iki çatallı bir sopayla ateşte itildiğini gördüm. Yine orada, hacıların eşyasını değneğiyle çalan eğri uçlu değnek sahibini, ateşte değneğine dayanmış hâlde 'Ben değnekli hırsızım' derken gördüm.”