Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) zamanında güneş tutuldu. (Namaza) durup insanlara namaz kıldırdı: Kıyamı uzattı; sonra rükûa vardı ve rükûu uzattı; sonra kalktı ve kıyamı uzattı, bu ilk kıyamdan daha kısaydı; sonra rükûa vardı ve rükûu uzattı, bu da ilk rükûdan daha kısaydı. Sonra secde etti ve secdeyi uzattı; sonra (başını) kaldırdı; sonra secde etti ve secdeyi uzattı, bu da ilk secdeden daha kısaydı. Sonra kalkıp iki rükû yaptı ve bunlarda da öyle yaptı; sonra iki secde yaptı ve bunlarda da öyle yaptı; nihayet namazını bitirdi. Sonra şöyle buyurdu: “Güneş ve ay Allah'ın âyetlerinden iki âyettir. Onlar hiç kimsenin ölümü ve hayatı için tutulmaz. Bunu gördüğünüzde Allah'ı (azze ve celle) anmaya ve namaza koşun.”
Sünen-i Nesâî 1483, Kitap 16, Hadis 25