Enes (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) cuma günü hutbe okuyordu. İnsanlar ona doğru kalkıp bağırarak: “Ey Allah'ın Nebîsi! Yağmur kesildi, hayvanlar helak oldu; Allah'a dua et de bize yağmur versin” dediler. O da: “Allah'ım, bize yağmur ver! Allah'ım, bize yağmur ver!” dedi. Allah'a yemin olsun ki gökte bir bulut parçası bile görmüyorduk. Derken bir bulut oluştu ve yayıldı, sonra yağmur yağdırmaya başladı. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) (minberden) inip namazı kıldırdı ve insanlar dağıldı. Yağmur bir sonraki cumaya kadar durmadan yağdı. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) hutbe okumak için kalkınca ona doğru bağırarak: “Ey Allah'ın Nebîsi! Evler yıkıldı, yollar kesildi; Allah'a dua et de onu bizden tutsun” dediler. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) gülümsedi ve: “Allah'ım! Etrafımıza, üzerimize değil” buyurdu. Bulutlar Medine'nin üzerinden dağıldı; etrafına yağmaya başladı, Medine'ye ise bir damla bile yağmıyordu. Medine'ye baktım; adeta bir taç (gibi bulutlarla çevrili) idi.
Sünen-i Nesâî 1517, Kitap 17, Hadis 14