Ebû Ayyâş ez-Zürakî (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Usfân'da Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ile birlikteydik. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) bize öğle namazını kıldırdı; o gün müşriklerin başında Hâlid b. el-Velîd vardı. Müşrikler: “Onların bir gafletini yakaladık, onların bir dalgınlığını yakaladık” dediler. Bunun üzerine öğle ile ikindi arasında (âyet) —yani korku namazı— indi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) bize ikindi namazını kıldırdı. Bizi iki fırkaya ayırdı: Bir fırka Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) ile namaz kılacak, bir fırka da onu koruyacaktı. Kendisine yakın olanlarla ve onları koruyanlarla birlikte tekbir aldı. Sonra rükû etti; bunlar da onlar da hep birlikte rükû ettiler. Sonra kendisine yakın olanlar secde etti. Sonra bunlar geri çekildi, diğerleri öne geçip secde ettiler. Sonra kalktı ve ikinci (rekâtta) hepsiyle, yani kendisine yakın olanlarla ve onu koruyanlarla birlikte rükû etti. Sonra kendisine yakın olanlarla secde etti. Sonra bunlar geri çekilip arkadaşlarının saflarında durdular; diğerleri öne geçip secde ettiler. Sonra onlara selam verdi. Böylece hepsi için imamlarıyla birlikte ikişer rekât oldu. Bir kere de Benî Süleym topraklarında (korku namazı) kıldırdı.
Sünen-i Nesâî 1550, Kitap 18, Hadis 22