Ebû Zer (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ile birlikte Ramazan orucu tuttuk. Ayın bitmesine yedi gün kalıncaya kadar bize gece namazı kıldırmadı. (O gece) gecenin üçte biri geçinceye kadar bize namaz kıldırdı. Sonra altıncı (son) gece bize kıldırmadı; beşinci gece ise gecenin yarısı geçinceye kadar bize kıldırdı. “Ey Allah'ın Resûlü, bu gecemizin geri kalanını da bize nafile olarak kıldırsan!” dedim. Şöyle buyurdu: “Kim imamla birlikte, o (namazdan) ayrılıncaya kadar namaz kılarsa, Allah ona bütün bir gecenin ibadetini yazar.” Sonra ayın bitmesine üç gün kalıncaya kadar bize namaz kıldırmadı, gece namazı da kılmadı. Üçüncü (son) gece bize namaz kıldırdı; ailesini ve hanımlarını da topladı. Öyle ki felâhı kaçırmaktan korktuk. (Râvi Cübeyr b. Nüfeyr) dedi ki: “Felâh nedir?” diye sordum. “Sahur” dedi.
Sünen-i Nesâî 1605, Kitap 20, Hadis 8