Ebû Zer (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Üç kişi vardır ki Allah (azze ve celle) onları sever: Bir adam bir topluluğa gelip onlardan, aralarındaki bir akrabalık hakkı için değil, Allah rızası için ister; onlar da ona vermezler. Bunun üzerine onların arkasında kalan bir adam ona gizlice verir; onun verdiğini Allah (azze ve celle) ve kendisine verdiği kimseden başkası bilmez. Bir topluluk gece boyunca yol alır; nihayet uyku, onunla denk tutulabilecek her şeyden onlara daha sevimli hâle gelince konaklayıp başlarını (yere) koyarlar. (İçlerinden biri) ise kalkıp bana yalvarır ve âyetlerimi okur. Bir adam da bir seriyyede bulunur; düşmanla karşılaşırlar ve bozguna uğrarlar; o ise öldürülünceye ya da kendisine zafer nasip oluncaya kadar göğsünü gererek (düşmana) yönelir.”
Sünen-i Nesâî 1615, Kitap 20, Hadis 18