Allah'ım, hamd sanadır; sen göklerin, yerin ve onlarda bulunanların nurusun.

Abdullah b. Abbâs (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:

Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) geceleyin teheccüd namazı kılmak için kalktığında şöyle derdi: “Allah'ım! Hamd sanadır; sen göklerin, yerin ve onlarda bulunanların nurusun. Hamd sanadır; sen göklerin, yerin ve onlarda bulunanların kayyumusun. Hamd sanadır; sen göklerin, yerin ve onlarda bulunanların melikisin. Hamd sanadır; sen haksın, vaadin haktır, cennet haktır, cehennem haktır, kıyamet haktır, peygamberler haktır, Muhammed haktır. Sana teslim oldum, sana tevekkül ettim, sana iman ettim.” Sonra Kuteybe, anlamı şu olan bir söz zikretti: “Senin (yardımınla) davalaştım, hükmü sana bıraktım. Önceden yaptığımı ve sonraya bıraktığımı, açığa vurduğumu bağışla. Öne alan da sensin, geri bırakan da sensin. Senden başka ilâh yoktur. Güç ve kuvvet ancak Allah iledir.”