Huzeyfe (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Bir gece Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) ile birlikte namaz kıldım. Bakara sûresine başladı. “Yüzüncü âyette rükû eder” dedim, o devam etti. “İki yüzüncü âyette rükû eder” dedim, o devam etti. “Onu bir rekâtta okuyacak” dedim, o devam etti. Nisâ sûresine başlayıp onu okudu, sonra Âl-i İmrân'a başlayıp onu okudu. Tane tane okuyordu; içinde tesbih bulunan bir âyete gelince tesbih eder, istek bulunan bir âyete gelince ister, sığınma bulunan bir âyete gelince (Allah'a) sığınırdı. Sonra rükû etti ve “Sübhâne rabbiye'l-azîm” dedi; rükûu kıyamı kadardı. Sonra başını kaldırıp “Semiallâhu limen hamideh” dedi; (bu) duruşu rükûuna yakındı. Sonra secde etti ve “Sübhâne rabbiye'l-a'lâ” demeye başladı; secdesi de rükûuna yakındı.
Sünen-i Nesâî 1664, Kitap 20, Hadis 67