Mümin can çekişirken rahmet melekleri beyaz bir ipek kumaşla ona gelir.

Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Mümin can çekişirken rahmet melekleri beyaz bir ipek kumaşla ona gelir ve şöyle derler: ‘(Ey ruh!) Razı olmuş ve kendisinden razı olunmuş olarak Allah'ın rahmetine, güzel rızka ve öfkeli olmayan bir Rabbe çık!’ Ruh, misk kokusunun en güzeli gibi çıkar. Öyle ki (melekler) onu birbirlerine elden ele verirler; nihayet onu göğün kapısına getirirler ve ‘Yeryüzünden size gelen bu koku ne güzel!’ derler. Sonra onu müminlerin ruhlarına getirirler. Onlar ona, sizden birinin gelen yolcusuna sevindiğinden daha çok sevinirler. Ona ‘Falan ne yaptı? Falan ne yaptı?’ diye sorarlar. (Bazıları) ‘Bırakın onu, o dünyanın tasası içindeydi’ derler. (Sorulan biri için) ‘O size gelmedi mi?’ deyince, ‘O, anası Hâviye'ye götürüldü’ derler. Kâfir can çekişirken ise azap melekleri ona kaba bir çulla gelir ve ‘Öfkelenmiş ve kendisine öfkelenilmiş olarak Allah'ın (azze ve celle) azabına çık!’ derler. Ruh, leş kokusunun en pisi gibi çıkar; nihayet onu yerin kapısına getirirler ve ‘Bu koku ne pis!’ derler. Sonunda onu kâfirlerin ruhlarına getirirler.”