Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Kim Allah'a kavuşmayı severse Allah da ona kavuşmayı sever; kim Allah'a kavuşmaktan hoşlanmazsa Allah da ona kavuşmaktan hoşlanmaz.” Şüreyh dedi ki: Âişe'ye gittim ve “Ey müminlerin annesi! Ebû Hüreyre'yi Resûlullah'tan (sallallahu aleyhi ve sellem) bir hadis naklederken işittim; eğer öyleyse helâk olduk” dedim. “O nedir?” dedi. “Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ‘Kim Allah'a kavuşmayı severse Allah da ona kavuşmayı sever; kim Allah'a kavuşmaktan hoşlanmazsa Allah da ona kavuşmaktan hoşlanmaz.’ buyurmuş. Hâlbuki aramızda ölümden hoşlanmayan kimse yoktur” dedim. Âişe dedi ki: “Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) bunu söyledi; fakat senin anladığın gibi değildir. Göz (bir noktaya) dikildiği, göğüs hırıldadığı ve deri ürperdiği zaman, işte o anda kim Allah'a kavuşmayı severse Allah da ona kavuşmayı sever; kim Allah'a kavuşmaktan hoşlanmazsa Allah da ona kavuşmaktan hoşlanmaz.”
Sünen-i Nesâî 1834, Kitap 21, Hadis 17